Ne biliriz ki ?

Tohumları toprağa serdiysen,
Nereye düşeceğini bilemezsin.
Hasat kime kısmet olur dersin?
Yoksa kurak mıydı o tarla?
Nasıl unutursun yağmuru?
Boşver sen olanları!
Yola düştü karınca…

Sen ne bilirsin ki?

Ektiğin arpa iken buğday çıkacak. Karınca gülerken sende güleceksin…

Ne biliriz ki ?” için 33 yorum

  1. Ben soru sormakla mükellefim cevap bulduğumda görevimi eksik yapmış olurum. Ama kendi cevabım şu mürekkeple alim etle tırnak gibidir ikisi bir olunca insan olur yani ikisinden biri olmayınca insan olmaz. O yüzden insan bildiğinin alimi bilmediğinin cahilidir.

    Beğen

  2. Hayat siyah ve beyazın türevleri arasında geçecek kadar tehlikeli, ancak ne yazık ki insanlar aradaki türevleri yaşamak için siyahı ve beyazı kaybetmeyi seçiyorlar bunun sonucunda insanlık vehmini ve edimlerini kaybediyorlar yavaş yavaş…

    Beğen

  3. Ben karamsar biriyim yaşamak savaşını kaybetmemek için o savaşı anlayacak hatta belki yenecek kavramlar,ahlaki edimler ve kültürel argümanlar üreterek hayatta kalmayı öğrenmeyi isterdim insanlardan o insanlar yerine savaşta bir ölüm gerekiyorsa o ben olmak isterdim.

    Beğen

  4. Bir başkası için ağlarken yalnız değiliz çünkü bir başkası için ağlarken hatta ağlamayı düşünürken bile tam bir insan olma özelliği gösteriyoruz. Ve insan asla yalnız değildir. Çünkü ruhsal ve bedensel semptomlar gösterir. Yani insan olabilmemiz için ruhi ve bedeni melekelerimiz olması gerekiyor. Bu sebeple hiçbirimiz yalnız’lık kadar yalnız değiliz

    Liked by 1 kişi

  5. Duygularımız keşke zincirlenseydi belki o zaman kopardı, erirdi ancak o kadar sağlam yerleşmişki et ve tırnak benzetmesi hafif kalır. Lakin başkasının acısıyla ve derdiyle hemhal olup çare bulmaya çalışmak, hayattaki en erdemli davranış sayılabilir.(yine dilim biraz felsefe ve makale’ye kaydı. Özür dilerim.)

    Beğen

  6. Bir başkası adına üzülmek zor bir şeydir ve özelliklede bu başkası hiç tanımadığımız üçüncü şahıs gibi evrenim bir köşesinde dururken birden zamanın kuralları gereği karşılaşıp konuşup ve onun acısını da sarmak için kendini feda etme eylemi işte insan olabilmenin insanlığı kazanabilmenin yolu, acıdan okyanuslara yüreği kan revan olsa da arkaya bakmadan yürümektir. Çünkü insan mutluluğu kadar küçük acısı kadar büyüktür. Küçük mutluluklara sevinip, büyük acılarını görmemeniz dileğiyle.

    Beğen

  7. Benim en güzel temennim daha fazla ruhsal olarak yorulmadan ve kirlenmeden bir an önce sevgilime yani ölüme kavuşmak. Asıl ben teşekkür ederim yazdığınız güzel harfler için.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s